Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών αποτυπώνουν συντηρητική στροφή στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Πανευρωπαϊκά καταγράφεται υποχώρηση των δυνάμεων της αριστεράς και ειδικά όσων πολιτικών δυνάμεων επιχειρούσαν, έστω και με αντιφατικό τρόπο, να εκφράσουν τα συμφέροντα των λαϊκών τάξεων. Η Ευρωομάδα της Αριστεράς χάνει περίπου το 27% των εκλεγμένων ευρωβουλευτών, ενώ στο εσωτερικό της ισχυρές της συνιστώσες όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, ή και το βασικό τμήμα του Die Linke, έχουν ενσωματωθεί σε μία στρατηγική «ηπιότερου νεοφιλελευθερισμού». Δυνάμεις με περισσότερο ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά, όπως η «Ανυπότακτη Γαλλία», ή οι αντικαπιταλιστικές τάσεις των Podemos ή το Μπλόκο στην Πορτογαλία, κατέγραψαν υποχώρηση. Παράλληλα, υποχωρούν οι δύο βασικοί…

Δημήτρης Σαραφιανός, Αναστασία Σταυροπούλου Υποψήφιοι Ευρωβουλευτές με τη «Λαϊκή Ενότητα – Μέτωπο Ανατροπής». Παρά τα όσα ευαγγελίζεται η κυβέρνηση, η διατήρηση της επιτροπείας αποδεικνύεται περίτρανα από τις ώρες διαπραγμάτευσης που καταναλώνονται με τους «θεσμούς» για κάθε νόμο (ακόμα και αν καταργεί την προστασία της πρώτης κατοικίας). Και η ίδια όμως η «επαναφορά στην κανονικότητα» δεν είναι τίποτε άλλο από την παγίωση των μισθών και συντάξεων πείνας. Τα προεκλογικά επιδοματικά μέτρα που ψηφίστηκαν είναι σταγόνα στον ωκεανό: τα 800 εκατομμύρια που θα δαπανηθούν για την 13η σύνταξη είναι μόλις το 1/10 από τα 8 δις που χάσανε οι συνταξιούχοι μόνο τα τελευταία…

Οι επικείμενες ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές εκλογές, λόγω της εγγύτητας τους με τις εθνικές εκλογές αλλά και του ρόλου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ιδιαίτερα των Περιφερειών στην υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους κρατικών λειτουργιών και στην διαχείριση κονδυλίων, αποκτούν έντονο πολιτικό χαρακτήρα. Η πολιτική συγκυρία καθορίζεται από την υποχώρηση των λαϊκών αγώνων την τελευταία τριετία και την αδυναμία ή και απροθυμία της αριστεράς να επιδράσει σε αυτή. Η εξέλιξη αυτή επιτρέπει την ανάδειξη δευτερευουσών συγκρούσεων μεταξύ των αστικών μνημονιακών κομμάτων και τη μετατόπιση της πολιτικής ατζέντας σε αντιδραστικά ερωτήματα. Ταυτόχρονα, διευκολύνει το ΣΥΡΙΖΑ που με ένταση υλοποιεί τις νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές, να παρουσιάζεται…

Άρθρο του υποψήφιου ευρωβουλευτή με τη Λαϊκή Ενοτητα-Μετωπο Ανατροπής Δημήτρη Σαραφιανού, που δημοσιεύθηκε την 20-5-2019 στην Εφημερίδα των Συντακτών Παρά τα όσα ευαγγελίζεται η κυβέρνηση η διατήρηση της επιτροπείας αποδεικνύεται περίτρανα από τις ώρες διαπραγμάτευσης που καταναλώνονται με τους «θεσμούς» για κάθε νόμο (ακόμα και αν καταργεί την προστασία της πρώτης κατοικίας). Και η ίδια όμως η «επαναφορά στην κανονικότητα» δεν είναι τίποτε άλλο από την παγίωση των μισθών και συντάξεων πείνας. Τα προεκλογικά επιδοματικά μέτρα που ψηφίστηκαν είναι σταγόνα στον ωκεανό: τα 800 εκατομμύρια που θα δαπανηθούν για την 13η σύνταξη είναι μόλις το 1/10 από τα 8 δις…

Το κείμενο αυτό αποτελεί την παρέμβαση του υποψήφιου ευρωβουλευτή με την Λαϊκή Ενότητα-Μέτωπο Ανατροπής Δημήτρη Σαραφιανού στη συνέντευξη τύπου που οργανώθηκε από το Ελληνικό φόρουμ Μεταναστών και άλλες αντιρατσιστικές οργανώσεις στα πλαίσια της καμπάνιας «ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΗ» απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς, του ρατσισμού και των διακρίσεων.  Η ακροδεξιά ατζέντα αποκρυσταλλώνεται σήμερα στην πολιτική και τις συνθήκες της ΕΕ. Η Ευρώπη φρούριο που στηρίζει ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και οδηγεί στο ξερίζωμα χιλιάδων ανθρώπων από τις εστίες τους, υψώνει ταυτόχρονα στα σύνορά της ένα τείχος αποτροπής: με στρατόπεδα συγκέντρωσης (είτε τύπου hot spot στα νησιά είτε κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα τύπου Αμυγδαλέζας και Κορίνθου),      …

H πολιτική συγκυρία στην Ελλάδα διαμορφώνεται γύρω από πέντε βασικά χαρακτηριστικά: α) μέσα στην περίοδο της μεταμνημονιακής «κανονικότητας» -που διατηρεί βέβαια το σύνολο των μνημονιακών μέτρων και της μνημονιακής επιτροπείας- το κεφάλαιο βγαίνει ενισχυμένο με αυξημένη κερδοφορία και με την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα ηττημένα, κατακερματισμένα, με αποδιαρθρωμένες συνδικαλιστικές και πολιτικές εκπροσωπήσεις. Η ύφεση των αγωνων σχετίζεται βεβαια και με το γεγονός οτι τα νεοφιλελεύθερα μέτρα λαμβάνονται απο μια κυβέρνηση που επικαλείται το όνομα της αριστεράς.

του Δημήτρη Σαραφιανού Η συζήτηση για την συνταγματική αναθεώρηση πολύ λίγο έχει απασχολήσει τον δημόσιο διάλογο και ακόμα λιγότερο την αριστερά. Σε ένα βαθμό αποτελεί κοινή συνείδηση ότι πρόκειται για μια ακόμα αναθεωρητική διαδικασία που κοιλοπονεί βουνό και θα γεννήσει ποντίκι. Σε αυτό συμβάλλουν και οι αναθεωρητικές προτάσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, ενόψει μάλιστα του ίδιου του μηχανισμού της διπλής αναθεωρητικής διαδικασίας: η μεν πρώτη Βουλή προτείνει τα προς αναθεώρηση άρθρα με πλειοψηφία 151 ή 180 βουλευτών, η δε δεύτερη (μετά τις εκλογές) διαμορφώνει το περιεχόμενο των άρθρων με αντίστροφη πλειοψηφία (180 τουλάχιστον βουλευτών αν το άρθρο προτάθηκε για αναθεώρηση με…

Πίσω από τους προεκλογικούς πανηγυρισμούς και τις εύκολες κουβέντες ας προσπαθήσουμε να δούμε (με στοιχεία) τί πραγματικά σημαίνει η αύξηση του κατώτατου (και η κατάργηση του υποκατώτατου μισθού). Ποιους και πόσους αφορά: Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της ΕΡΓΑΝΗΣ (01-10/2018) σε σύνολο 1.907.000 μισθωτών του ιδιωτικού τομέα στη ζώνη αποδοχών πλησίον του κατώτατου αμείβονται  216.000 (11% συνολικά των ιδιωτικών υπαλλήλων) εργαζόμενοι και σίγουρα μέρος από τις 422.000 (22% του συνόλου) που απασχολούνται με μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση. Η αύξηση αυτή, συνεπώς, αφορά στο περίπου 20% των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα. Στο μεγαλύτερο μέρος τους (μερική απασχόληση), όπου είναι…